กฎหมายอาญา

คำพิพากษาฎีกาที่ 1294/2521 วินิจฉัยว่า ขณะเปิดเพลงสรรเสริญพระบารมี ประชาชนยืนตรงถวายความเคารพ จำเลยกล่าวว่า "เฮ้ย เปิดเพลงอะไรเว้ย ฟังไม่รู้เรื่อย" และไม่ยืนตรง ถ้อยคำที่กล่าวเป็นความผิดตามมาตรา 112

(จากคำพิพากษาฎีกาที่ 1294/2521 ตามคำพิพากษานี้ ประกอบด้วยการกระทำสองส่วน คือ 1)การไม่แสดงความเคารพสักการะตามสมควร 2)การกล่าว "ดูหมิ่น" ดังนั้น ตามคำพิพากษานี้ หาใช่จะด่วนสรุปว่า "การไม่แสดงความเคารพตามสมควร" ถือเป็นการดูหมิ่นแล้วไม่ ด้วยเหตุที่ว่า หาก "การดูหมิ่น" กว้างขวางรวมถึงการงดเว้นการกระทำความเคารพอันล่วงล้ำเข้าบังคับจิตใจของราษฎรแล้ว อาจขัดต่อนโยบายของกฎหมายอาญา ซึ่งห้ามตีความโดยการขยายความเกินจากตัวอักษรและเจตนารมณ์(เช่น ไม่ไหว้ภิกษุ เป็นตัวอย่าง ก็หาเป็นการดูหมิ่นศาสนาไม่ :การแสดงการเคารพเป็นเรื่องของจิตใจของราษฎร การไม่แสดงฯ ก็หาใช่การเหยียดหยามพระมหากษัตริย์ไม่ และมิใช่หน้าที่ของกฎหมายที่จะบังคับการแสดงออกนั้นของราษฎร)
นส.เบญจวรรณ ขวัญพรหม เลขที่ 18